posprzątałam auto i szafę, przygotowałam notion, odebrałam milenkę, kupiłam sukienkę, siedzę w karmie, idę do kina art as a way of getting by. making, creating as a means to an end. we torture ourselves with thoughts, while the best things happen when we just let them flow, let them be as they are, without overcomplicating.…

i need to declutter. my space, my clothes, my mind. I need to get rid of things that only wait there to be used. too much information, nothing is real anymore. i want real things, i crave tangible experiences, the ones that will stay with me. I forget a lot. my phone has become my…

te same pobudki, te same trasy, te same czynności. przeszłość przeminęła, przyszłość nie istnieje. w toku codziennych spraw zapominam o teraz. a może to te sprawy są właśnie teraz. życie staje się przyjemniejsze, gdy mniej myślę, a więcej robię. słowa przekłuwane w czyny stają się moim dziełem, moją rzeźbą.

spotkanie z dziewczynami ze szkoły. miło było je zobaczyć. równocześnie ciekawe jest znać się tak długo i widzieć się nie za często, lecz tak, aby zobaczyć w sobie zmiany. catch up. później z oliwią i olą poszłyśmy na kawę. często ludzie wracają do naszego życia, gdy najmniej się tego spodziewamy. nasza historia nie jest jeszcze…

to do lista: praca, joga, fryzjer

po unsoundzie spałam do 11. terapia- granice, dorosłość, testy. rozmowa z babcią. to piękne ile człowiek może przeżyć i wciąż zachować trzeźwy umysł. wieczorem wernisaż kuby z zuzią. zbyt performatywne. zbyt na pokaz. nieautentyczne. nudne. niezrozumiałe. sztuka ma odkrywać prawdziwe ja, ma być rozebraniem się przed widzem, nie teatrem, w którym zakładamy maski.

pazurki, koncert raiemu tateishi z zuz. myśli: soundtrack do filmu, bjork. rano trzeba robić rzeczy pobudzające twórczość- wtedy cały dzień staje się lepszy. jadę do ali i idziemy z dominisiem na unsound. #excited

spokojny dzień. w domu catch up z fashion week’a. obiad i kawa z mamą. nie lubię galerii. spokojne dni wprawiają mnie w nostalgiczny nastrój. nostalgiczny- pełny nadziei.